Każdy z Nas ma swoją ulubioną muzykę, konkretny gatunek, który go zachwyca.
Niektórzy lubią ostre metalowe granie, inni rock, a jeszcze inni jazz.
Ja staram się nie ograniczać. Uważam, że nie można zamknąć się w jednym gatunku, będąc głuchym na inne. W tej dziedzinie trzeba eksperymentować!
Ostatnio zachwyca mnie muzyka klasyczna! Jest to - moim zdaniem - kwintesencja prawdziwej muzyki. Jest najbardziej prawdziwa i żywa. Czasem wydaje się wręcz namacalna. Zwłaszcza z perspektywy nowoczesnych gatunków, które z muzyką i instrumentami mają coraz mniej wspólnego. Na przykład muzyka elektroniczna, gdzie prawdziwe instrumenty zajmuje komputer, syntezator albo konsoleta dj-a.
Zaś muzyka klasyczna wymaga od twórców prawdziwego grania. Wiedzy i umiejętności gry na instrumencie. W taką naukę trzeba włożyć dużo pracy, trwającej lata i dużo serca. Trzeba czuć to, co się gra. I to jest dla mnie prawdziwa Muzyka!
W dzieciństwie wydawała mi się nudna. Jakże się wówczas myliłam!
Dziś nie umiem przestać do niej wracać. Nie wyobrażam sobie życia bez utworów klasycznych, bez słuchania ich codziennie.
Uwielbiam poranki ze Straussami - ojcem i synem. Latem, siadam przed domem z filiżanką kawy i pozwalam oblewać się falom "Nad pięknym modrym, Dunajem"
Nic nie wprawia mnie w tak dobry nastrój jak "24 Kaprysy smyczkowe N. Paganiniego"
Czy jest coś piękniejszego od "Marsza Radeckiego" albo "Sonaty księżycowej"
L. van Beethovena?
Kiedyś nie lubiłam muzyki klasycznej, teraz delektuję się nią. Zauważyłam, że słuchając jej polepsza mi się wrażliwość słuchowa, ale co tu się dziwić, w radiu łubudubu a tam subtelnie, każdy dźwięk coś oznacza, jest ważny jak każde pociągnięcie pędzla na świetnym obrazie.
OdpowiedzUsuńTo jest to!
Dokładnie. Zgadzam się z Tobą. Muzyka klasyczna to prawdziwa muzyka, sztuka, wirtuozeria. Wszystko musi ze sobą współgrać, każdą nutkę trzeba zaakcentować. Do tego potrzeba serca i talentu, a nie elektronicznych gadżetów. Dzięki za opinię. Pozdrawiam :)
OdpowiedzUsuń