"Dla tych, którzy odeszli..."

 Święto Zmarłych. Na jeden jedyny dzień w roku na wszystkich cmentarzach w kraju zapłoną znicze. Na znak pamięci o naszych bliskich, którzy odeszli. Cmentarze zapełnią się rodzinami, groby zakryje morze kwiatów.
Za trzy dni, niewiele już pozostanie z tej pamięci... Wszyscy wrócą do swoich obowiązków, do pracy, szkoły. Świeczki zgasną, kwiaty zwiędną, sztuczne wiązanki zblakną, zwieje je wiatr...

Szkoda, że tylko na te dwa "szczególne" dni pamiętamy. Dlaczego tak niewielu odwiedza cmentarze przez cały rok? Czemu tylko w listopadzie kupujemy piękne kwiaty i znicze?
Tak trudno pamiętać przez cały rok? Przecież co dzień mijamy cmentarze w drodze do pracy, na zakupy... Wystarczy skręcić, przystanąć na chwilę zapalić znicz...

1listopada to bardzo smutny dzień. Dla nas wszystkich, dla mnie też.
Stojąc nad grobami bliskich, staram się przypomnieć sobie ich twarze, uśmiechy, głos. W myślach wspominam wspólne, radosne chwile. Długie rozmowy, żarty... I łapię się na tym, że z każdym rokiem, przychodzi mi to coraz trudniej. Pomimo, że pielęgnuję obrazy tych wspomnień, uciekają z mej pamięci i spadają w odchłań zapomniemia, jak jesienne liście z drzew...
Zastanawiam się co by było gdyby żyli? Jak odnaleźli by się w obecnej rzeczywistości? Myślę o tych wszystkich rzeczach, których już im nie pokaże. I boli mnie, że jeszcze tyle chciałabym im powiedzieć... ale już nie będę mi to dane. Zatem stojąc pośród grobów szeptam słowa, których nigdy nie usłyszą i opowiadam im co się wydarzyło.
I tęsknię. Tak bardzo za nimi tęsknię. Zastanawiam się czy "tam" gdzie odeszli jest im dobrze, czy niczego im nie brakuje? I czy tęsknią tak mocno jak ja...

Na ten jeden dzień, odejdźmy od komputerów. Wyłączmy internet, wylogujmy się do rzeczywistości. Zróbmy to "dla tych, którzy odeszli..." Idźmy na cmentarz i pokażmy im, że o nich pamiętamy.